Recruitment kent een paar spanningsvelden, waar weinig mensen het hardop over hebben. Iedereen praat over AI, skills, talentpools en krapte op de arbeidsmarkt. Maar tegelijkertijd hebben we te maken met een nieuwe generatie waarvoor een heel andere uitdaging geldt: weerbaarheid.
Dat werd deze week weer eens duidelijk in een artikel over mbo-studenten die steeds meer moeite hebben om een stage of eerste baan te vinden. Niet omdat er geen werk is. Niet omdat werkgevers geen mensen zoeken. Maar omdat er een groeiende mismatch ontstaat tussen wat jonge kandidaten meebrengen en wat werkgevers verwachten.
Daarin viel bovendien ons ‘woord van de week’: curling-ouders.
Wat zijn curling-ouders?
De term werd aangehaald door arbeidsmarktexpert Geert-Jan Waasdorp. Het beeld is treffend. Zoals bij de sport curling spelers het ijs voor de steen schoonvegen zodat deze soepel naar het doel glijdt, zo proberen sommige ouders alle obstakels uit het leven van hun kinderen te verwijderen.
Elke hobbel wordt gladgestreken. Elke moeilijke situatie opgelost. Elke confrontatie vermeden.
Goed bedoeld, uiteraard. Maar het effect is groot, ook op de arbeidsmarkt. Wie nooit struikelt leert ook niet om weer op te staan. Iets dat voor recruiters steeds beter zichtbaar wordt. Dat begint klein. Met kandidaten die het spannend vinden om iemand te bellen. Of die een afspraak liever via WhatsApp maken dan via een telefoongesprek. Maar het kan ook verder gaan: onzekerheid in gesprekken, moeite met feedback of een lage tolerantie voor tegenslag.
Daar komt nog iets bij. Veel jongeren uit deze generatie hebben een deel van hun schooltijd doorgebracht tijdens de Covid-periode. Een fase waarin sociale interactie, stage-ervaring en praktijkmomenten plotseling wegvielen. De sociale ontwikkeling die normaal gesproken vanzelf ontstaat in klaslokalen, stageplekken en bijbaantjes kreeg simpelweg minder ruimte.
De combinatie van beschermend opvoeden en een pandemie in je vormende jaren laat z’n sporen na op de arbeidsmarkt.
Enorm aanpassingsvermogen
Gelukkig heeft de nieuwe generatie andersom een belangrijke troef achter de hand: aanpassingsvermogen.
Nieuwe technologie? Wordt razendsnel opgepikt. Digitale tools? Geen probleem. Veranderingen in systemen of werkprocessen? Vaak accepteren ze die sneller dan eerdere generaties. Het maakt Gen Z heel interessant nu AI en andere technologische ontwikkelingen elkaar snel opvolgen.
Daar ligt voor recruiters dan ook een duidelijke uitdaging. Recruitment stopt niet bij het aannemen van talent. Het begint daar eigenlijk pas. Naast begeleiding in het werk ligt er soms ook een bredere rol: helpen bij het ontwikkelen van professionele weerbaarheid. Leren omgaan met feedback. Leren omgaan met onzekerheid. En, soms ook gewoon leren om de telefoon op te pakken. Of iemand te bellen, als dat beter werkt.
Dat vraagt om tijd, aandacht en begeleiding. Maar het zal zich dubbel en dwars terugbetalen. Wie jong talent helpt om sterker te worden, investeert in meer dan een werknemer alleen. Het gaat om investeringen in een nieuwe generatie, die daarmee bijzonder waardevol kan blijken.
Benieuwd naar meer van onze ideeën? Beluister De Stand van Zaken podcast via ubeeo.nl/podcast